[american bully]

Ben moeilijk in dingen uit leggen maar ik probeer het. hopelijk snappen jullie het.



hallo, ik ben moeder van 2 kinderen hun zijn redelijk zelfstandig en ben geen kinderopvang meer nodig.
ik zit na de scheiding in een uitkering enheb in mijn beginnersjaren een vrijstelling gekregen.
Dat was wel even fijn in het begin,totdat ik dolgraag wat wilde gaan doen, mijn coach vond het toen geen goed idée omdat ik het te graag wilde en geestelijk nog niet in staat was, maar ik werd gek van de hele dagen thuis zitten, de jongste ging toen naar de kleuterschool dus kwa tijd kon het wel al was het maar 2 morgens in de week om te beginnen.

Ik was nog jong en in mijn huwelijk kreeg ik al geen steun van mijn partner en fam om te gaan werken dus heb nooit de kans gehad om te kunnen gaan werken.



Vanaf mijn 12 de heb ik last van mijn rug en heb een lichte vorm van scoliose.
Toen ik 21 was ben ik gaan sporten ommijn rug sterker te maken zodat ik wat meer aankan. Dat heeft toenertijdredelijk geholpen.
Nu ben ik 7 jaar verder aantal stage plekken gehad (gekregen door te zeuren bij de gem).
Heb het altijd leuk gevonden, maar onbewust kreeg ik in de gaten dat mijn rug behoorlijk in de weg zat, in 2008 kwam voor mij de klap.
Had een leuke stage plek om mijn ritme op te bouwen 4
dagen in de week tot 3 uur werken(wat erg zwaar en moeilijk voor me was,stiekem
durfde ik me grensen niet te stellen).



Wilde aan iedereen laten zien dat ik datwel kon en wilde wel werken, ben zelf buiten mijn boekje gegaan en heb toenniet geluisterd naar mijn lichaam. Ik ging door mijn rug, heb een jaar langniets kunnen doen, ik kon niet zitten, liggen en lang lopen.
Dat was een klap in mijn gezicht.



Zit nu weer in een traject heel erg leuk en heb het weer enorm naar me zin, hier wordt alles ook nauwlettend in de gatengehouden. Ik kreeg een gesprek, daarin kwam uit dat ik toe moest geven hoe hetmet mijn lichaam is, heel eerlijk? Ben er achtergekomen dat 3 ochtenden in deweek het meest haalbare is voor mij. (met moeite)
Ik kan dit voor mezelf erg moeilijk accepteren,ik wil zo graag een baan, maar zou niet weten hoe.



Ben zelf erg creatief, ik fotografeer enuit mijn eigen zak heb ik mijn certificaat gehaald, daar ben ik erg trots op.
Wil een 2de cursus doen maar momenteelheb ik daar het geld niet voor en word ook niet vergoed door de gem.
Heb ook uit mijn eigen zak eenpersonal trainer ingeschakeld om mijn rug sterker te maken. Waarom uit mijneigen zak? De gem moet al erg bezuinigen en zolang ik het zelf kan doe ik het. Wil toch ook een beetje onafhankelijk kunnen zijn.



Ben 30 jaar, ik kan lang niet alle werk aanpakken wat vol te houden is (daar ben ik nu wel van bewust), heb een vmbo diploma verzorging en voor de restniets. Wie wil mij nou? Sollisitaties, ben ik mometeel mee gestopt, omdat ik ererg depressief van wordt, ervaring vragen ze, scholieren en flexible zijn, diploma's?

De laatste tijd gaat het lichamelijkachteruit, afwassen en koken is een hel voor mij. Laat staan dingen doen waarik zo naar verlang (werken voor geld).
Ik voel me erg afgeschreven en zie een sombere toekomst voor me.



Nu heb ik een hele lieve vriend, hij werkt wel, we willen in de toekomst graag samenwonen, probleem nr 2, we zouden niet rond kunnen komen van 1 loon. Hij verdient iets minder dan 1500 euro. Zijn collega heeft ook een huurwoning en 2 kids en hetzelfde loon, die collega werkt 7 dagen in de week om zijn gezin te onderhouden. Mijn huidige vriend wil ooit vader worden gezien inkomen en mijn lichaam zie ik dat zo nog niet zitten.

Als ik alles bij elkaar optel, is samenwonen onmogelijk geworden lijkt het wel. Zal ik dan eindeloos in een uitkering moeten blijven zitten en een lat relatie houden?



Ik ken veel mensen die niet willen werken en profiteren echt van een uitkering(bah), ik wil zo graag, alleen me lichaam zit me behoorlijk in de weg.
D’r gaat van alles door me heen, ziezoveel moeders die werken veel hun kunnen het wel?
Ik ben gewoon een zielig meisje met 2 kinderen en profiteert van een uitkering.

Dat is wat de buitenwereld zien van mij.Ze moesten het eens weten.
Ik zie hier geen oplossing, maar opgeven zal ik nooit hoe moeilijk het ook is.

[american bully]

shandi, op 19 oktober 2011 - 05:31 , zei:

Wat is je vraag?

ik vroeg me af gezien wat ik er neer gezet heb en hoe ik ertegen aankijk en voel of er wel een mogelijkheid is op iets beters,
ben nu natuurlijk erg negatief ingesteld en weet natuurlijk ook niet wat allemaal mogelijk is hetzij werk en samenwonen, werk staat natuurlijk voorop.
morgen ga ik foto's laten maken zal waarschijnlijk niets uitkomen. al hoop ik dat wel aangezien dat afwassen en koken voor mij bijna onmogelijk wordt.

wil zo graag maar weet geen oplossing / juiste weg naar beter.

[american bully]

ik was 12 toen scoliose was ontdekt verkromming in mijn bovenrug.
ik kreeg therapie, maar dat heeft nooit geholpen.

Toen ik 16 was werd ik zwanger van me 1ste en 21 van mijn 2de.In mijn huwelijk (ik moest trouwen) mocht ik niet werken.
Mijn ex zijn instelling was, de vrouw heeft 1 recht dat was het aanrecht.

ben gaan scheiden toen ik 23 jaar was, en kreeg een uitkering.
dus arbeidongeschiktheid was toen niet aan de orde omdat ik niet werkte en nog nooit gewerkt had.

Maar wajong? is dat alleen voor jongeren?

[american bully]

binnenkort ga ik met een vriendin mee een 2 dagen schoonmaken kijken of ik dat volhoud
ben erg benieuwd en heb er veel zin in. tja wil alles uitgeprobeerd hebben voordat ik me laat afkeuren natuurlijk.

[knijn]

DE naam wajong is wat verwarrend, meestal krijgen mensen de uitkering inderdaad als ze nog jong zijn.
Ikzelf kreeg de uitkering toen ik in de dertig was.
Belangrijk is dat aantoonbaar is dat je klachten al op jonge leeftijd begonnen zijn.
Brian zijn advies lijkt me juist. Snel aanvragen!

[american bully]

knijn, op 20 oktober 2011 - 08:09 , zei:

DE naam wajong is wat verwarrend, meestal krijgen mensen de uitkering inderdaad als ze nog jong zijn.
Ikzelf kreeg de uitkering toen ik in de dertig was.
Belangrijk is dat aantoonbaar is dat je klachten al op jonge leeftijd begonnen zijn.
Brian zijn advies lijkt me juist. Snel aanvragen!

zo'n wajong valt dat niet weg als je gaat samenwonen?

[Jets]

hopeloos, op 23 december 2011 - 03:57 , zei:

Ook ik ben een alleenstaande moeder met 2 kinderen.1 zoon die werkt en een dochter met studiefinanciering.
Voor alle voorstellen van de gemeente(wayong e.d) afgewezen.Chronische ziekte dus voorlopig geen sollicitatieplicht.Eerlijk gezegd snap ik na het herhaaldelijk doorlezen van brochure nog steeds niet wat er in mijn situatie uiteindelijk gaat veranderen.Kan het niet in duidelijkere termen?. Ben ik de enige die het niet snapt???

Wat aanvullende informatie

Klik op de afbeelding
 toets.pdf (120,01K )
Aantal downloads : 28


Groeten
Ray