Enfin,zondag fijne rustdag.Hoewel ik op dit moment een vervelende verkoudheid opgelopen heb,en me weer voel als een oud dametje die nog geen vijf meter vooruit komt zonder als een molenpaard uit te hijgen.Eten dat smaakt naar karton,en weer op paar kilootjes lichter.
Ik zie dat the sitting duck club aardig wat verschoten heeft,dus laat ik dan ook nog maar wat kruit in het zakje doen (lol)
De narigheid van verleden is makkelijker afgedaan in zeggen dan in praktijk.
Ik hoop voor ieder van jullie,dat je er vrede mee gaat vinden.Men heeft best het recht om het een en ander aan ervaring te delen.Het lucht wat op,en kan altijd weer wat goeds opleveren ook.
Wel,ik kwam net weer bij mijn 'stukjes en beetjes',en moest ineens denken aan iets waar ik destijds een naam aan had gegeven.
Zoals men bij de soos nogal neigt clienten'onder te schoffelen',alsof clienten vooral 'het recht' hebben om aan overheidsbelang te voldoen.
Ik heb toen opgemerkt,dat een mens weliswaar wat werk moet verrichten om te leven,maar zeker niet hoort te leven voor werk.
Dus dat overgeobsedeerde gedoe eromheen,en hoe men dan het bijstands bestand overhoop haalt,dat deed me gewoon denken aan iets wat jeugdzorg doet met gezinslevens.
Dus noemde ik het beleid dan maar'jeugdzorg voor volwassenen'. Oftwel, 'Bijstand met OTS'
De uitkering hangt tegenwoordig immers blijkbaar af,van hoe client zichzelf onder toezicht laat stellen.Hoe meer 'overgave' hoe meer 'sociale zekerheid'.
Waar ik helemaal op afknap,is dat ze met 'voorbeelden'aan komen in de vorm van 'successvolle'mensen met een behoorlijke bankrekening die alles mooi voor elkaar hebben.Als een ezel een wortel voorhouden,dat als men nou maar keurig de hele dag ja en amen zegt op hun beleid,dat men op een dag ook wel zo ver kan komen.
Wie zegt nu,dat wij allemaal zitten te wachten op zo'n ambitieuze course.I for one,ben het liefst eenvoudiger.Ik zie werk als nood bijzaak,en voor de rest kunnen ze me wat met hun hoogdravende feministenagenda.
De nadruk die word gelegd op hoe vooral de vrouw tegenwoordig 'supermanwijf van de toekomst' zou moeten zijn,daar walg ik gewoon van.
Als een vrouw bijvoorbeeld een aardig bemiddelde man treft,en men heeft kwaad bloed voor haar,zouden ze die man nog tot bondgenoot gaan verheffen van zo'n instelling,zodat de vrouw geleid word eerst maar eens een 'ambitieuze omweg' te nemen,anders is ze zo'n man niet waardig.En anders,'sturen' ze hem gewoon richting een ander die het wel 'voor elkaar' heeft,om de ogen uit te steken als in 'dat komt er nu van, ongehoorzaam loeder'.
dat ik zoiets niet zomaar'vergeet'.Ze hadden dus al zo'n beetje van mij af kunnen zijn,maar moesten zonodig hun maatschappelijk minderwaardigheidscomplexje boven al doen gelden.
Dus ik weet ook wel het een en ander van mishandeling,zij het dan meer in geestelijke zin.
Voordat men betreffende man zou afkraken als een slap geval(wie doet daar nu ook aan mee ),ik meen dat deze niet zoveel wist van die bekokstoving achter de schermen,maar waarschijnlijk met 'speelse' eenrichtingsverkeer is gebombardeerd.
Men lijkt er ook mee te willen intimideren,dat je als getargeteerde bijstands vrouw maar niet moet denken richting zulke 'oplossingen',want big brother is watching you.
( inclusief buurtnetwerk,ook niet bepaald onschuldig)
oh ja,het is echt uitzondering bij ons, als men antwoord geeft op vragen, o.a. Het diepfriese ego hier staat namelijk nogal zwaartillend,en aangezien ik 'maar een buitenstaandertje' ben,mag ik nog blij zijn dat ik af en toe een paar kruimels toegeworpen krijg.
Voorts meen ik dat het juist de rijken zijn die armoede zaaien,en dan achteraf de sociale onderkant er de schuld van geven,als ze wat meer moeten inleveren.
Paul,je lijkt mij best type klokkenluider.
Helaas zijn websites als 'uitkeringsklachten' en 'reintegratieklachten' van het net afgewerkt..Wellicht een idee dat onze sitting duck club voorzitter

een sub-raad gaat vormen,misschien een gelijksoortige website de lucht in zenden?
Tenslotte zitten die clientenraden zovaak te cliche-en,dat zij niet doen aan individuele klachten,terwijl er individuele klanten met klachten genoeg zijn,die dan blijkbaar in het ontmoedigingscircuit zijn beland.