Sinds een tijdje ben ik ziek thuis (burnoutverschijnselen) over m’n “grenzen” gegaan.
Deels komt dat door het werk (èn houding van werkgever) en deels hoe ik gewoon ben (in elkaar zit).
Voor een deel gaat het om de manier van werken.
Maakt het iets uit wat de reden / oorzaak is van mijn ziek zijn in relatie tot de bedrijfsarts en / of mijn werkgever.
Heeft in één of ander geval de werkgever (meer of minder) een reden om me te ontslaan (en kan dat zomaar).
Hoe zit het met verwijtbaarheid (werkgever niet goed voor me gezorgd).
Welke invloed / rol heeft de bedrijfsarts daarin.
Maakt het iets uit welke soort klachten ik heb (a: te maken met het werk of… b: te maken met mijn lichamelijke en geestelijke toestand)
Pagina 1 van 1
Oorzaak / Gevolg Van Mijn Ziekte.
#2 Gast_Hans_*
Gepost 20 februari 2012 - 08:02
Beste Gastx,
Ik ben welliswaar niet een deskundige maar adviseer je zo goed mogelijk.
Veel is er te vinden op het internet over de diverse ervaringen tussen werknemer en werkgever tijdens ziekte. Veel is afhankelijk van de onderlinge verstandhouding en de bereidwilligheid om er uit te komen dus daarmee staat of valt een herstel en een oplosing i.v.m. jouw ziekmelding.
Groeten Hans
Ik ben welliswaar niet een deskundige maar adviseer je zo goed mogelijk.
Veel is er te vinden op het internet over de diverse ervaringen tussen werknemer en werkgever tijdens ziekte. Veel is afhankelijk van de onderlinge verstandhouding en de bereidwilligheid om er uit te komen dus daarmee staat of valt een herstel en een oplosing i.v.m. jouw ziekmelding.
GastX, op 20 februari 2012 - 04:43 , zei:
Sinds een tijdje ben ik ziek thuis (burnoutverschijnselen) over m’n “grenzen” gegaan.
Deels komt dat door het werk (èn houding van werkgever) en deels hoe ik gewoon ben (in elkaar zit).
Voor een deel gaat het om de manier van werken.
Maakt het iets uit wat de reden / oorzaak is van mijn ziek zijn in relatie tot de bedrijfsarts en / of mijn werkgever.
Juist de echte oorzaken van het ziek melden zijn van belang om te werken naar een spoedige hervatting van de werkzaamheden en dit moet de bedrijfsarts mijn inziens wel weten. Ga je naar de garage om olie bij te vullen, dan zul je niet vragen om je banden op te pompen.
Heeft in één of ander geval de werkgever (meer of minder) een reden om me te ontslaan (en kan dat zomaar).
Het grootste gevaar schuilt in het niet opvolgen van de overeengekomen procedures. Dat wil zeggen dat beide partijen dienen mee te werken aan een spoedig herstel. Dus het niet meewerken kan kwalijke gevolgen hebben en een latere reden zijn tot ontslag. Vergeet niet dat de bedrijfsarts geen medische gegevens mag verstrekken aan je werkgever zonder jouw toestemming. Hoogstens een advies voor de verwachte duur van je ziekte en om omstandigheden op te lossen die je herstel niet beinvloeden op de werkvloer. Het is aan de werkgever wat hij er mee doet. Maar er niet aan meewerken kan slecht zijn voor je werkgever als later de ARBO/UWV erbij betrokken raakt, maar ook voor jou als werknemer als je te negatief bent.
Hoe zit het met verwijtbaarheid (werkgever niet goed voor me gezorgd).
Ook een werkgever dient te bewaken dat je niet over je grensen heen gaat. Heb je dit tijdig en een vroeg stadium aangegeven en zo ja, wat heeft de werkgever eraan gedaan?
Welke invloed / rol heeft de bedrijfsarts daarin.
In eerste instantie zit de bedrijfsarts er voor de werknemer maar hij kijkt natuurlijk ook naar de belangen van de werkgever.
Ook zal hij moeten overwegen of er binnen het bedrijf werkzaamheden te verrichten zijn als jij niet meer in jouw oude functie goed kan functioneren. Bij een langere periode van ziekte, (na 8 weken) zal er een gezamelijk plan op tafel moeten komen voor een wijze van hervatting van de werkzaamheden die beide partijen onderschrijven als uitvoerbaar, en daar hebben beide partijen zich aan te houden maar zij kunnen dit regelmatig evalueren en waar nodig in goed overleg aanpassen.
Maakt het iets uit welke soort klachten ik heb (a: te maken met het werk of… b: te maken met mijn lichamelijke en geestelijke toestand)
Ik denk dat het hele functioneren tijdens je arbeidsperiode bij deze werkgever alles bepalend is voordat je hier tot een juiste conclusie kan komen. Werk je al jaren naar volle tevredenheid in een functie en je werkgever eist opeens dat je flexibeler gaat werken door je functie aan te passen, maar je bezit die kwaliteit of kennis niet, dan is er iets gewijzigt waar jij niet voor gekozen hebt. Maar is de functie ongewijzigt en je ondervindt zelf klachten hierdoor die niet aan je werkgever te verwijten zijn dan zul je toch echt bij jezelf die beperkingen moeten wegnemen.
Hier staat summier wat informatie en op de website van het UWV ook.
Deels komt dat door het werk (èn houding van werkgever) en deels hoe ik gewoon ben (in elkaar zit).
Voor een deel gaat het om de manier van werken.
Maakt het iets uit wat de reden / oorzaak is van mijn ziek zijn in relatie tot de bedrijfsarts en / of mijn werkgever.
Juist de echte oorzaken van het ziek melden zijn van belang om te werken naar een spoedige hervatting van de werkzaamheden en dit moet de bedrijfsarts mijn inziens wel weten. Ga je naar de garage om olie bij te vullen, dan zul je niet vragen om je banden op te pompen.
Heeft in één of ander geval de werkgever (meer of minder) een reden om me te ontslaan (en kan dat zomaar).
Het grootste gevaar schuilt in het niet opvolgen van de overeengekomen procedures. Dat wil zeggen dat beide partijen dienen mee te werken aan een spoedig herstel. Dus het niet meewerken kan kwalijke gevolgen hebben en een latere reden zijn tot ontslag. Vergeet niet dat de bedrijfsarts geen medische gegevens mag verstrekken aan je werkgever zonder jouw toestemming. Hoogstens een advies voor de verwachte duur van je ziekte en om omstandigheden op te lossen die je herstel niet beinvloeden op de werkvloer. Het is aan de werkgever wat hij er mee doet. Maar er niet aan meewerken kan slecht zijn voor je werkgever als later de ARBO/UWV erbij betrokken raakt, maar ook voor jou als werknemer als je te negatief bent.
Hoe zit het met verwijtbaarheid (werkgever niet goed voor me gezorgd).
Ook een werkgever dient te bewaken dat je niet over je grensen heen gaat. Heb je dit tijdig en een vroeg stadium aangegeven en zo ja, wat heeft de werkgever eraan gedaan?
Welke invloed / rol heeft de bedrijfsarts daarin.
In eerste instantie zit de bedrijfsarts er voor de werknemer maar hij kijkt natuurlijk ook naar de belangen van de werkgever.
Ook zal hij moeten overwegen of er binnen het bedrijf werkzaamheden te verrichten zijn als jij niet meer in jouw oude functie goed kan functioneren. Bij een langere periode van ziekte, (na 8 weken) zal er een gezamelijk plan op tafel moeten komen voor een wijze van hervatting van de werkzaamheden die beide partijen onderschrijven als uitvoerbaar, en daar hebben beide partijen zich aan te houden maar zij kunnen dit regelmatig evalueren en waar nodig in goed overleg aanpassen.
Maakt het iets uit welke soort klachten ik heb (a: te maken met het werk of… b: te maken met mijn lichamelijke en geestelijke toestand)
Ik denk dat het hele functioneren tijdens je arbeidsperiode bij deze werkgever alles bepalend is voordat je hier tot een juiste conclusie kan komen. Werk je al jaren naar volle tevredenheid in een functie en je werkgever eist opeens dat je flexibeler gaat werken door je functie aan te passen, maar je bezit die kwaliteit of kennis niet, dan is er iets gewijzigt waar jij niet voor gekozen hebt. Maar is de functie ongewijzigt en je ondervindt zelf klachten hierdoor die niet aan je werkgever te verwijten zijn dan zul je toch echt bij jezelf die beperkingen moeten wegnemen.
Hier staat summier wat informatie en op de website van het UWV ook.
Groeten Hans
#3
Gepost 20 februari 2012 - 08:37
Beste Hans,
vwb "verwijtbaarheid'
Mijn baas is in de afgelopen jaren (misschien zelf onwetend// maar dat vraag ik me af!) niet zo handig met mij omgegaan door steeds een "tandje" meer van me te vragen... hiermee bedoel ik "mij aanpassen" aan hun manier van werken en regels (het moet -precies zó en niet anders-). In mijn enthousiasme ben ik ik het begin gewoon meegegaan (zelf ook niet beter wetend), maar op den duur leverde dat steeds meer problemen op voor beiden, maar vooral voor mijzelf (uitgeblust na een paar dagen werken.... het eind van de week niet meer halen zeg maar). Alhoewel ik zelf deel eraan heb (zoals het nu is, omdat ik niet beter wist) vind ik toch dat in 1e instantie de verantwoordelijkheid bij de werkgever ligt, die moet toch "beter" weten dan zijn personeel...... en een en ander sturen en inzien??
Het duidelijk aangeven dat het "te veel" is, is dus denk ik niet zo duidelijk (expliciet) gebeurt omdat ik "erin zat" en het niet zag aankomen/gebeuren.
Het ziek worden is dus hier een proces van meerdere jaren geweest.... steeds een beetje meer verdwaald.
Dit mbt waar de "ziekte" vandaan komt (lees je laatste alinea) .... maakt het iets uit of mijn ziekte iets met het werk te maken heeft.... of kan ik "gewoon" een burnout hebben en ziek zijn ... en toch in dienst blijven.... is er dan een reden van de werkgever om mij wel of niet te mogen/kunnen ontslaan., als die van mij "af" wil?
GastX
vwb "verwijtbaarheid'
Mijn baas is in de afgelopen jaren (misschien zelf onwetend// maar dat vraag ik me af!) niet zo handig met mij omgegaan door steeds een "tandje" meer van me te vragen... hiermee bedoel ik "mij aanpassen" aan hun manier van werken en regels (het moet -precies zó en niet anders-). In mijn enthousiasme ben ik ik het begin gewoon meegegaan (zelf ook niet beter wetend), maar op den duur leverde dat steeds meer problemen op voor beiden, maar vooral voor mijzelf (uitgeblust na een paar dagen werken.... het eind van de week niet meer halen zeg maar). Alhoewel ik zelf deel eraan heb (zoals het nu is, omdat ik niet beter wist) vind ik toch dat in 1e instantie de verantwoordelijkheid bij de werkgever ligt, die moet toch "beter" weten dan zijn personeel...... en een en ander sturen en inzien??
Het duidelijk aangeven dat het "te veel" is, is dus denk ik niet zo duidelijk (expliciet) gebeurt omdat ik "erin zat" en het niet zag aankomen/gebeuren.
Het ziek worden is dus hier een proces van meerdere jaren geweest.... steeds een beetje meer verdwaald.
Dit mbt waar de "ziekte" vandaan komt (lees je laatste alinea) .... maakt het iets uit of mijn ziekte iets met het werk te maken heeft.... of kan ik "gewoon" een burnout hebben en ziek zijn ... en toch in dienst blijven.... is er dan een reden van de werkgever om mij wel of niet te mogen/kunnen ontslaan., als die van mij "af" wil?
GastX
#4 Gast_Hans_*
Gepost 20 februari 2012 - 10:06
GastX, op 20 februari 2012 - 08:37 , zei:
Beste Hans,
vwb "verwijtbaarheid'
Mijn baas is in de afgelopen jaren (misschien zelf onwetend// maar dat vraag ik me af!) niet zo handig met mij omgegaan door steeds een "tandje" meer van me te vragen... hiermee bedoel ik "mij aanpassen" aan hun manier van werken en regels (het moet -precies zó en niet anders-). In mijn enthousiasme ben ik ik het begin gewoon meegegaan (zelf ook niet beter wetend), maar op den duur leverde dat steeds meer problemen op voor beiden, maar vooral voor mijzelf (uitgeblust na een paar dagen werken.... het eind van de week niet meer halen zeg maar). Alhoewel ik zelf deel eraan heb (zoals het nu is, omdat ik niet beter wist) vind ik toch dat in 1e instantie de verantwoordelijkheid bij de werkgever ligt, die moet toch "beter" weten dan zijn personeel...... en een en ander sturen en inzien??
Het duidelijk aangeven dat het "te veel" is, is dus denk ik niet zo duidelijk (expliciet) gebeurt omdat ik "erin zat" en het niet zag aankomen/gebeuren.
Het ziek worden is dus hier een proces van meerdere jaren geweest.... steeds een beetje meer verdwaald.
Dit mbt waar de "ziekte" vandaan komt (lees je laatste alinea) .... maakt het iets uit of mijn ziekte iets met het werk te maken heeft.... of kan ik "gewoon" een burnout hebben en ziek zijn ... en toch in dienst blijven.... is er dan een reden van de werkgever om mij wel of niet te mogen/kunnen ontslaan., als die van mij "af" wil?
GastX
vwb "verwijtbaarheid'
Mijn baas is in de afgelopen jaren (misschien zelf onwetend// maar dat vraag ik me af!) niet zo handig met mij omgegaan door steeds een "tandje" meer van me te vragen... hiermee bedoel ik "mij aanpassen" aan hun manier van werken en regels (het moet -precies zó en niet anders-). In mijn enthousiasme ben ik ik het begin gewoon meegegaan (zelf ook niet beter wetend), maar op den duur leverde dat steeds meer problemen op voor beiden, maar vooral voor mijzelf (uitgeblust na een paar dagen werken.... het eind van de week niet meer halen zeg maar). Alhoewel ik zelf deel eraan heb (zoals het nu is, omdat ik niet beter wist) vind ik toch dat in 1e instantie de verantwoordelijkheid bij de werkgever ligt, die moet toch "beter" weten dan zijn personeel...... en een en ander sturen en inzien??
Het duidelijk aangeven dat het "te veel" is, is dus denk ik niet zo duidelijk (expliciet) gebeurt omdat ik "erin zat" en het niet zag aankomen/gebeuren.
Het ziek worden is dus hier een proces van meerdere jaren geweest.... steeds een beetje meer verdwaald.
Dit mbt waar de "ziekte" vandaan komt (lees je laatste alinea) .... maakt het iets uit of mijn ziekte iets met het werk te maken heeft.... of kan ik "gewoon" een burnout hebben en ziek zijn ... en toch in dienst blijven.... is er dan een reden van de werkgever om mij wel of niet te mogen/kunnen ontslaan., als die van mij "af" wil?
GastX
Beste GastX
Gezien het sluipende proces in de loop jaren en hoe het ziektebeeld is ontstaan dat is mij geheel duidelijk. Helaas hebben meerdere werknemers hiermee te maken. Niet altijd ligt de schuld bij de werkgever, immers een werkgever zoekt altijd naar een efficiëntere manier van werken, dat is zijn goed recht feitelijk. Zijn er door veranderingen opeens 20 van de 25 werknemers ziek dan doet de werkgever echt iets fout. Maar zijn er 2 van de 25 ziek dan is het een individueel probleem. Dat wil niet zeggen dat de werkgever dit niet hoeft op te lossen, maar mijn ervaring is dat de bereidheid hiertoe minder kan zijn.
De vraag 'kan dit een reden tot ontslag zijn' die kan ik, en eigenlijk niemand, 123 beantwoorden en dat wordt pas duidelijk na de evaluatie en gedurende het zoeken naar de juiste oplossingen tussen de werkgever, jijzelf en te samen met de bedrijfsarts. Ontslag is immers een uiterst middel als er geen andere uitweg meer is. Lees maar op de site van het UWV hoe een stappen plan middels re-integratie gedurende ziekte verloopt als je niet meer dezelfde functie kan uitoefenen. De oplossing kan in het uiterste geval zijn dat je vriendelijk verzocht (lees verplicht) wordt om bij een andere werkgever te gaan werken als jouw werkgever geen geschikte functie voorhanden heeft. Zou je dit weigeren dan zou ontslag het gevolg kunnen zijn. Mensen kunnen heel star zijn om zichzelf te beschermen en dit is een natuurlijke reactie die past bij een ontwikkelde persoonlijkheid. Maar het beste is denk ik jezelf af te vragen welke mogelijkheden jezelf ziet als oplossing en of je de cultuur van het bedrijf kan accepteren. En ook de vraag te stellen aan je werkgever of hij bereid is om een beetje in te schikken en of hij je iets meer ruimte kan geven binnen je werkzaamheden. Nogmaals alles hangt af van de ondelinge verstandhouding. rustig blijven en niet te veel verwijten naar je werkgever maar ook een gedegen zelfonderzoek doen.
Heel veel succes en sterkte.
Groeten Hans.
#5 Gast_gast Y_*
Gepost 21 februari 2012 - 08:42
Lastig lastig lastig ...
mijn ervaring is dat een werkgever als deze maar voldoende stokken zoekt om mee te slaan uiteindelijk altijd van je af komt vroeg of laat. Eb het heersende rechtse klimaat is daar zeker debet aan.
Aan de andere kant is er een ontslag verbod bij ziekte en vast dienstverband
belangrijker is de rol van de bedrijfsarts of arboarts van de uitkerende instantie en zeker een burn-out is vaag, aan de ene kant zal je altijd het verwijt krijgen van de arboarts / werkgever dat je te weinig doet om gezond te blijven en "zal het wel aan de prive sfeer etc" liggen, en aan de andere kant, de huisarts die vrijwel altijd het verwijt zal gaan maken dat het werk te zwaar is en mogelijk zal adviseren, niet op papier, om misschien maar een minder inspannende functie te accepteren.
in beide gevallen geldt eigenlijk "u gaat niet direct dood, dus wij doen zo min mogelijk"
In veel gevallen blijkt achteraf als je dan wel dood genoeg gaat om zaken uit te zoeken dat een onderliggende darmaandoening veel zo niet alles verklaart. En op half functionerende darmen 100% presteren is onmogelijk, om het even overigens welk orgaan flink onder presteert 100% functioneren zal niet gaan.
"Klein" probleempje daar is onze gezondheidszorg niet voor, als je van 5x modaal naar 3x naar 2x naar 1x is dat voor de zorg geen enkel argument iets te doen, en als je uiteindelijk niet eens achter de vuilniswagen kan presteren gaan ze denken.
Ik proef in het verhaal al iets van een onderliggende oorzaak, die er al is, of wordt vermoed. Ik blijk achteraf alle baat te hebben gehad bij een huisarts in opleiding die het HELE verhaal aanhoorde, doorverwees, een specialist die mij probeerde te dumpen, de les heeft gelezen.
Een second opinion aanvragen bij een andere huisarts, liefst 1 met een haio ;-)
Omdat de huisarts mij ook verbood om nog maar 1 slag te werken voor dat bedrijf en door verwees naar de arboarts, wat een huisarts feitelijk niet kan doen, heeft zoveel stof doen opwaaien bij het bedrijf dat het uiteindelijk om meerdere redenen de deuren heeft moeten sluiten en of liever failliet ging dan de schade claims af te wachten ...
mijn ervaring is dat een werkgever als deze maar voldoende stokken zoekt om mee te slaan uiteindelijk altijd van je af komt vroeg of laat. Eb het heersende rechtse klimaat is daar zeker debet aan.
Aan de andere kant is er een ontslag verbod bij ziekte en vast dienstverband
belangrijker is de rol van de bedrijfsarts of arboarts van de uitkerende instantie en zeker een burn-out is vaag, aan de ene kant zal je altijd het verwijt krijgen van de arboarts / werkgever dat je te weinig doet om gezond te blijven en "zal het wel aan de prive sfeer etc" liggen, en aan de andere kant, de huisarts die vrijwel altijd het verwijt zal gaan maken dat het werk te zwaar is en mogelijk zal adviseren, niet op papier, om misschien maar een minder inspannende functie te accepteren.
in beide gevallen geldt eigenlijk "u gaat niet direct dood, dus wij doen zo min mogelijk"
In veel gevallen blijkt achteraf als je dan wel dood genoeg gaat om zaken uit te zoeken dat een onderliggende darmaandoening veel zo niet alles verklaart. En op half functionerende darmen 100% presteren is onmogelijk, om het even overigens welk orgaan flink onder presteert 100% functioneren zal niet gaan.
"Klein" probleempje daar is onze gezondheidszorg niet voor, als je van 5x modaal naar 3x naar 2x naar 1x is dat voor de zorg geen enkel argument iets te doen, en als je uiteindelijk niet eens achter de vuilniswagen kan presteren gaan ze denken.
Ik proef in het verhaal al iets van een onderliggende oorzaak, die er al is, of wordt vermoed. Ik blijk achteraf alle baat te hebben gehad bij een huisarts in opleiding die het HELE verhaal aanhoorde, doorverwees, een specialist die mij probeerde te dumpen, de les heeft gelezen.
Een second opinion aanvragen bij een andere huisarts, liefst 1 met een haio ;-)
Omdat de huisarts mij ook verbood om nog maar 1 slag te werken voor dat bedrijf en door verwees naar de arboarts, wat een huisarts feitelijk niet kan doen, heeft zoveel stof doen opwaaien bij het bedrijf dat het uiteindelijk om meerdere redenen de deuren heeft moeten sluiten en of liever failliet ging dan de schade claims af te wachten ...
Volg ons op Twitter of help ons om de zoekresultaten van deze discussie op Google te verbeteren
- → Ww Uitkering Na 2 Jaar Van De Ziektewet Uitkering
- Vragenforum UWV uitkeringen
- Een Jaar In Therapie, Welke Uitkering? ←
Deel dit topic:
Pagina 1 van 1

SZwerk Home
Kalender
Forumberichten
Chitter
Leden+ blogs
Live Video's
Help 
Voeg antwoord toe 
Multi quote 

