14 reacties op dit onderwerp

[joost96]

In een notendop: ik ben 32 jaar en heb nog nooit een baan of een uitkering gehad: ik heb heel lang ingeschreven gestaan als student (en met name overleefd door studieschuld op te bouwen) - tijdens mijn studie heb ik een zware angst-stoornis ontwikkeld. Hierdoor ben ik nooit afgestudeerd en in een sociaal isolement geraakt (mijn leven was een nachtmerrie). Omdat het zo slecht ging heb ik ook nooit eerder hulp gezocht (hoe slechter het ging, hoe moeilijker het idee om dat te doen werd). De laatste tijd gaat het gelukkig wat beter (ik ben zelf-hulpboeken door aan het werken en sommige zijn erg goed), ik functioneer enigszins en ben onlangs ook naar de huisarts geweest die me onmiddellijk doorverwees naar een psychiater bij wie ik binnenkort een eerste afspraak heb.

Probleem is wel dat ik financieel compleet aan de grond zit (ik sta overal maximaal rood enz.) en dus een bijstandsuitkering heb aangevraagd: aanstaande woensdag moet ik op gesprek komen.

Wat kan ik nu verwachten? Bij mijn gemeente schijnen ze 1 of ander 'work first' project te hebben, maar ik weet wel 100% zeker dat ik bij lange na nog niet aan 'werk' of andere dingen toe ben. Contact met andere mensen lukt alweer redelijk (ik kan zo'n aanvraag doen en dat lukte vroeger echt niet), maar werken e.d. zit er niet in. Ik wil eerst redelijk 'gezond' worden en dan ga ik daarna wel aan het werk (als ik mezelf nu ga zitten pushen om van alles te doen dan wordt ik alleen maar weer zieker en dat trek ik niet).

Hoe gaat men nou eigenlijk om met mensen zoals ik? En is het ook mogelijk dat ze uberhaupt weigeren om me een bijstandsuitkering te geven? De informatie die ik daarover vind op internet is nogal tegenstrijdig. Op de ene site lees ik dat men je gewoon kan weigeren onder het motto: "doe mee aan work first e.d. of verhonger maar" maar op de andere site staan weer dingen als: "Als men vind dat je niet goed meewerkt dan kan men je tijdelijk korten."

Dat tijdelijk korten vind ik niet zo erg want dan krijg je tenminste nog wat (en het klinkt een beetje zuur maar ik heb geen leven en als zodanig geef ik ook nauwelijks geld uit), maar als ik in zijn geheel wordt geweigerd dan word het lastig met de huur zeg maar.

Wat kan iemand zoals ik verwachten en is het mogelijk dat ze zeggen: "je beweert erg ziek te zijn maar we geloven je niet zo dus je krijgt helemaal niks..." of word je dan alleen maar gekort?

[Paul.]

Als je ziek bent, zul je dit wel moeten kunnen aantonen. Kun je dit niet aantonen word je als een normaal iemand behandelt.

Het work first traject mag niet gelijk van start gaan, maar er moet eerst een beslissing zijn over de aanvraag. Dit geeft je nog wat tijd.

[joost96]

Als je ziek bent, zul je dit wel moeten kunnen aantonen. Kun je dit niet aantonen word je als een normaal iemand behandelt.

Het work first traject mag niet gelijk van start gaan, maar er moet eerst een beslissing zijn over de aanvraag. Dit geeft je nog wat tijd.

Je zegt dat er eerst een beslissing moet zijn over de aanvraag - wat houdt dat precies in? Hoef ik pas nadat er een beslissing is aan te tonen dat ik ziek ben? En begint zo'n eventueel 'work first' project pas nadat er een beslissing is geweest over een aanvraag?

En hoe toon je aan dat je ziek bent dan? Sturen ze je naar een keuringsarts, moet ik me wenden tot de huisarts die me doorverwees naar de psychiater of moet ik wachten tot na de intake bij de psychiater?

Doen ze in de tussentijd wel aan voorschotten (dat zou van belang zijn i.v.m. huur e.d.) of zeggen ze straks: "Kom maar weer terug als een arts zegt dat je niet kunt werken..."

Bedankt voor de snelle reactie.

[Paul.]

Jij vraagt een uitkering aan, dan moet je alle gegevens gaan inleveren en dan volgt er een beslissings termijn. In totaal duurt dat 8 weken.

Volgens een gerechtelijke uitspraak, moet er eerst een beslissing zijn voordat je naar een traject gestuurd kan worden.

Als je ziek bent zul je ook dat moeten aangeven, en ook wie de behandelende arts is. Het kan zijn dat je naar een keurings arts gestuurd word. Als jou doctor je naar een psychiater verwezen heeft, zul je ook wel een verwijs brief hebben. Je zou even kunnen wachten tot na de intake bij de psychiater. Maar hoe het precies in elkaar zit met ziekte en een uitkering, dat durf ik je niet zo te zeggen.

[Janz]

Volgens een gerechtelijke uitspraak, moet er eerst een beslissing zijn voordat je naar een traject gestuurd kan worden.

Beste Paul,

Klopt dit wel? Ik ken deze uitspraak namelijk niet. Naar mijn mening kan het traject direct ingaan. Immers in artikel 9, lid 1 Wwb staat: "De belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar is, vanaf de dag van melding als bedoeld in artikel 44, tweede lid, verplicht:" enzovoort.

mvrg,
Janz

[Janz]

Hoe gaat men nou eigenlijk om met mensen zoals ik? En is het ook mogelijk dat ze uberhaupt weigeren om me een bijstandsuitkering te geven? De informatie die ik daarover vind op internet is nogal tegenstrijdig. Op de ene site lees ik dat men je gewoon kan weigeren onder het motto: "doe mee aan work first e.d. of verhonger maar" maar op de andere site staan weer dingen als: "Als men vind dat je niet goed meewerkt dan kan men je tijdelijk korten."

Dat tijdelijk korten vind ik niet zo erg want dan krijg je tenminste nog wat (en het klinkt een beetje zuur maar ik heb geen leven en als zodanig geef ik ook nauwelijks geld uit), maar als ik in zijn geheel wordt geweigerd dan word het lastig met de huur zeg maar.

Wat kan iemand zoals ik verwachten en is het mogelijk dat ze zeggen: "je beweert erg ziek te zijn maar we geloven je niet zo dus je krijgt helemaal niks..." of word je dan alleen maar gekort?

Beste Joost96,

Het klopt dat de bijstand geweigerd kan worden aan mensen die niet willen meewerken aan een traject. Dit is nieuw en per 1 januari 2012 overgenomen uit de wet investeren in jongeren. Dit geldt daarom ook alleen bij jongeren die jonger dan 27 jaar zijn en daar val je niet onder.
Als jij aangeeft niet in staat te zijn om een aan traject mee te werken zul je dat moeten aantonen. In principe is het motto: "Wie stelt die bewijst". Ik heb van een arboarts gehoord dat het in hun praktijk zo is dat zij (de arboartsen) vinden dat juist het meedoen mensen kan helpen weer actief te worden.
Maar als een gemeente zorgvuldig handelt dan dient er eerst een onderzoek plaats te vinden en afhankelijk van de uitkomst van dit onderzoek dient meegenomen te worden in het vormgeven van het traject. dat er een of andere manier een traject zal komen dat staat buiten kijf, want de gemeente zal niet accepteren dat iemand met boeken aan een zelfhulptherapie gaat werken. Werk je dan niet mee dan kun je gekort worden op je uitkering. Uiteindelijk zelfs tot 100%.
Een voorschot is mogelijk nadat 4 weken zijn verstreken vanaf de aanvraagdatum. In principe is de gemeente verplicht om ongevraagd 90% van de norm aan voorschot over te maken. Maar dat gebeurd lang niet overal, dus ik zou er wel naar vragen!

mvrg,
Janz

[knijn]

Joost ,zou je niet proberen in de wajong te geraken? De regels daarvan zijn wel aangescherpt maar voorlopig zit je daar beter dan in de bijstand.
http://www.rijksover...CFdKBfAodrEF0ZA

[Paul.]

Beste Paul,

Klopt dit wel? Ik ken deze uitspraak namelijk niet. Naar mijn mening kan het traject direct ingaan. Immers in artikel 9, lid 1 Wwb staat: "De belanghebbende van 18 jaar of ouder doch jonger dan 65 jaar is, vanaf de dag van melding als bedoeld in artikel 44, tweede lid, verplicht:" enzovoort.

mvrg,
Janz

Na lang zoeken hebben we de link nog niet terug gevonden, daar word aan gewerkt.

Als ik me goed herinner ging het verhaal als volgt, een persoon vroeg een bijstands uitkering aan en moest gelijk naar een re-integratie traject. De persoon weigerde dit omdat er geen beslissing was over de uitkering, maar dit nog wel eens 8 weken kon duren en dus was nu niet zeker of ze wel of niet recht had op een uitkering. Zou ze geen uitkering krijgen had ze dus voor niks gewerkt. De rechter was daarin mee gegaan. Die uitspraak zal +/- maand oud zijn.

Zodra we de link terug vinden, stuur ik het door.

[timedesk]

In Breda is die procedure normaal, als je niet in beroep gaat maar deelnemer wordt heb je hier een dag tot dag verslag plus de overheids communicatie erna

[joost96]

Allemaal bedankt voor de antwoorden. Ik ben afgelopen woensdag op gesprek geweest en ik vond dat het vrij goed ging (wel frappant dat de stoel waarop je zit met enorme bouten zit vastgenageld aan de grond "zodat mensen daar niet mee kunnen gaan gooien").

Ik werd niet als het ware 'gelijk aan het werk gezet' (ik was heel erg bang dat ze zouden zeggen: "we hebben work-first, dus je begint morgen met dozen vouwen anders krijg je niks."), wel moet ik binnenkort nog naar een keuringsarts en moet ik deze week nog van alles doen. Zo is me min of meer de afspraak opgedrongen dat ik me snel moet aanmelden voor de Wajong (ik had een lijstje met symptomen van mijn angst-stoornis meegenomen en nadat de man die even had bekeken zei hij dat ik waarschijnlijk wel in de wajong terecht kon). Ik zit daar een beetje over in dubio eerlijk gezegd: ik ben wel al meer dan 10 jaar ziek maar het stempel 'gehandicapt' voelt zo akelig aan en ik houd mezelf steeds voor dat ik in principe vast nog wel beter kan worden (al zeg ik dat al jaren tegen mezelf: "Over een maandje ofzo gaat het vast weer goed"). Dus vandaar een paar vragen:

Komt het voor dat mensen die de wajong ingaan daar op een gegeven moment gewoon weer 'gezond' uitkomen? Is het ook gewoon een tijdelijk iets of zit ik nu straks de rest van mijn leven met een 'gehandicapt'-stempel op mijn voorhoofd?

Wat zijn de voor en nadelen van de Wajong ten opzichte van de bijstand? Zijn er duidelijke voordelen/verschillen? Ik ben niet zo bekend in uitkeringsland vandaar...

Tot slot nog iets: ik moest een verklaring van mijn ouders inleveren dat ze in mijn levensonderhoud hadden voorzien met kopieen van hun paspoort, weet er iemand of ze over zoiets heel moeilijk doen als dat niet goed lukt? Mijn moeder heeft namelijk geen geldig paspoort (wel eentje die verlopen is) en mijn vader zit ergens ver weg in het buitenland dus dat gaat ook niet lukken. Ik baal er sowieso van dat ik hun er nu op deze manier bij moet betrekken. Dat ik allerlei persoonlijke informatie over mezelf moest geven dat had ik wel verwacht, maar dat mijn ouders nu verklaringen moeten af gaan geven, dat vind ik wel weer wat minder.

bedankt,

Joost

[Paul.]

Ik denk dat als je moeder een verklaring schrijft, met een kopie van d'r oude paspoort of id kaart en daar ook in vermeldt dat je vader nu in het buitenland zit, dat het wel goed zal komen. Dat de Sd medewerker hier om vraag is om je door te sturen naar het UWV voor een wajong uitkering.

de Wajong uitkering beeindigen zal het probleem ook niet zijn als daar een goede rede voor is. Misschien is dit handig voor je.

[joost96]

dan nog 1 laatste vraag: is het bij het aanvragen van de Wajong een (groot) probleem dat ik nog niet bezig ben met een behandeling? Ik heb wel al een verwijsbrief voor de psychiater maar die had een wacht-tijd van 6 weken waardoor mijn eerste intake pas op 22 juni is.

[Paul.]

Ik neem aan dat je al vaker onder behandeling bent geweest voor je probleem? Dan zou je dus ook al een medische geschiedenis moeten hebben. De bedrijf arts kan dit dan navragen bij je arts(en) en je hebt een verwijs brief voor de psychiater.

[joost96]

Ik neem aan dat je al vaker onder behandeling bent geweest voor je probleem? Dan zou je dus ook al een medische geschiedenis moeten hebben. De bedrijf arts kan dit dan navragen bij je arts(en) en je hebt een verwijs brief voor de psychiater.

Nee, nog nooit eerder behandeld - ik was er zo beroerd aan toe dat hulp zoeken niet ging...Ik heb dus wel een verwijsbrief maar meer ook niet (en in die verwijsbrief staat ook niet veel)

[Paul.]

Dit word een moeilijk verhaal zodat ik je nu eigenlijk niet verder kan helpen.

Volgens de website van het UWV kan de verzekerings arts u om toestemming vragen om te overleggen met uw huisarts of specialist. Als er geen medisch dossier of een behandelend arts is, kan dit misschien tot problemen lijden. Maar goed, je kunt nu wel je verhaal vertellen en ook aantonen dat je eindelijk de situatie onder ogen ziet en de moed bij elkaar hebt geraapt om hulp te zoeken bij psychiater een doormiddel van de verwijs brief.