Jochem, op Jun 27 2007, 09:40 PM, zei:
Beste Frieda,
Om het probleem ook nog even van een andere kant te benaderen het volgende. Heb je een officiële WMO-beschikking gehad waaruit blijkt dat de afwijzing is gebaseerd op de stelling dat de door jouw gevraagde voorziening in de handel te koop is? Zo ja, adviseer ik tegen de afwijzingsgrond in bezwaar te gaan. Omdat geneesmiddelen gewoon in de handel te koop zijn, worden ze, ondanks dat, toch vergoed door de Zorgverzekeraar? Kortom: de afwijzingsgrond is kennelijk gezocht en gevonden, maar naar mijn idee niet te handhaven in bezwaar.
Zo de WMO blijft weigeren de afwijzing voorleggen aan de afdeling van de gemeente die je uitkering verzorgt en een beroep doen op WWB voor de genoemde kosten. Niet geschoten is altijd mis. Dat laatste is natuurlijk niet de reden van je aanvraag maar maakt wel deel uit van je motivatie om de noodzakelijke kosten vergoed te krijgen.
Hai Jochum,
Het is iemand van stichting Mee (een vrijwilligersorganisatie die `meedenkt` en `meeregelt` met mensen met een beperking) geweest die contact heeft gehad met het WMO. Het is werkelijk hun nieuwe beleid en geldt niet alleen voor `karretjes` maar bv ook voor rollators wanneer die in de schappen van de Gamma te vinden zijn, etc. Nu heb ik me eerder een rollator aangeschaft via marktplaats voor die enkele keer in het jaar dat ik werkelijk niet `los` te vertrouwen ben.
Ik heb i.d.d. vervolgens een aanvraag gedaan voor bijzondere bijstand. Het was een hele aardige meneer, dat wel. Hij bevestigde het verhaal van het WMO en hij was het die me namens hen een scootmobiel aanbood... Verder hij was er zo goed als zeker van dat mijn aanvraag afgewezen zal worden. Ik heb immers een rollator, daar kan ik mijn zakken hondenvoer, kattenbakkorrels en zakkie aardappelen toch ook mee halen? Hij keek me vriendelijk, doch vol onbegrip aan, toen ik probeerde uit te leggen dat, omdat het zwaartepunt van de rollator dan toch lager ligt dan het duwpunt, dit een neerwaartse druk geeft. Voor mij niet te doen. Kon ik dan niet de buren vragen of anders waren er wel winkels die de boodschappen thuisbezorgden? Nu ben ik zo`n moeder die elke week m`n boodschappenlijstje voorbereken omdat ik met weinig geld toch graag een gezond en verantwoord menu voor mijn pubers en mezelf op tafel wil zetten. En shop dus vooral bij de Aldi... Ben niet van plan m`n internet in te leveren of de thuiszorg (jawel, lang leve het WMO!) op te zeggen (eigen bijdrage) zodat ik duurdere boodschappen kan halen.
En jawel, het gedroomde karretje is ook handig ìn huis, voor de was, bijvoorbeeld. Of voor volle vuilniszakken.
Zucht. Het is vernederend om alles te moeten uitleggen, op onbegrip te stuiten. Je wordt er wanhopig van en het `laat maar` ligt altijd (bij mij tenminste) op de loer. Zo staan er wel meer dingen op mijn `verlanglijstje`. Gewoon, om het leven draaglijker en zo gewoon mogelijk te houden. Maar voel me momenteel weinig geïnspireerd om ook daarvoor te gaan knokken. `k Ben overigens niet zielig hoor. Er zal zeker een moment van hernieuwde energie komen waardoor ik mijn doelen, hoe dan ook, wel zal bereiken.
Vind hier gewoon een toevallig podium om mijn

te ventileren.
Het woordje `wet` in WMO is toch veelbelovend? (Zo van: ze mòeten me wel helpen van de wet...) Evenals hun tekst in het beleidsplan: `Bevorderen deelname aan het maatschappelijke verkeer en zelfstandig functioneren`. Zie: www.beleidsplanwmo.nl
Waar slaat dan het zòveel gehoorde `maar dat kunnen je kinderen toch wel doen` dan op? Hoezo zelfstandig functioneren?
Het viel me overigens in het forum op dat er weinig `klachten` of `frustraties` geuit worden over het WMO. Ik zal toch niet de enige zijn?
Jochum, bedankt voor je luisterend oor. En uh, bij wie kun je een klacht indienen over het WMO of de bijzondere bijstand?