[Mischa]

Ik hoop dat ik dit in het goede forum plaats.. Ik ben sinds ongeveer 10 jaar zelfstandig ondernemer, maar de laatste paar jaar zijn mijn inkomsten zodanig gedaald dat ik me ernstig zorgen maak over de toekomst. En als ik zeg toekomst dan bedoel ik de zeer nabije toekomst.. De inkomsten van m'n werk zijn op commissiebasis en dus altijd wisselend. Dat is leuk zolang het goed gaat.. Ondanks dat ik nog net zoveel werk als voorheen (full-time) verdien ik nu nog nauwelijks iets. De oorzaak is waarschijnlijk een combinatie van de huidige economie en mijn minder goed functioneren doordat ik niet niet goed in m'n vel zit.

(deel verwijderd op verzoek van Mischa)

M'n bedrijfsactiviteiten stoppen en een bijstandsuitkering aanvragen? Dan zit ik binnen de korste keren opgescheept met werk dat ik niet trek en moet ik me ziek melden. En is er uberhaupt een werkgever die zit te wachten op 'iemand zoals ik'? Die kans is heel klein denk ik.

Bijstand in de vorm van een periodieke lening of bedrijfskapitaal? Ik heb geen idee of m'n bedrijf nog wel levensvatbaar is. Ik verwacht van niet. De markt is gewoon heel erg veranderd.

Mezelf ziek melden? Hier neig ik nog het meeste naar omdat ik me inderdaad ook ziek voel en me nog minder in staat voel om te werken dan voorheen, maar ik weet zo langzamerhand niet meer hoe ik mijn 'ziekte' moet benoemen. Ik ben op, geestelijk en lichamelijk. Meer dan ik ooit geweest ben. Misschien ben ik idd nog burnout. Op zich vind ik dat niet eens zo verbazingwekkend onder deze omstandigheden. Als ik me ziek meld is de kans echter groot dat ik weer een strijd met m'n aov aan moet.

Als ik meer op lange termijn denk dan zit ik er vooral mee dat ik weet dat ik met mijn beperkingen niet kan functioneren binnen een gewone baan en dat dat altijd al zo geweest is en ik het tot nu toe alleen maar gered heb omdat ik thuis werk(te) en m'n eigen tijden kan/kon indelen. Wanneer dat niet meer kan dan gaat het echt niet goed met mij. Achteraf bekeken heb ik wel spijt dat ik niet veel eerder een diagnose heb laten stellen voor m'n klachten, maar nogmaals; ik weet niet of dat uberhuapt zin zou hebben gehad. Aan de andere kant heb ik me met dit werk 10 jaar langt kunnen redden. Maar wat nu..

Ik weet het dus echt even niet meer.. Ik hoop dat iemand hier me wat advies kan geven of met me mee kan denken. Zo niet dan vind ik het al heel knap dat je mijn bericht tot het einde gelezen hebt

Misschien moet ik dit bericht ook maar aan m'n huisarts laten lezen..

[shandi]

Dat laatste lijkt me een heel goed idee Mischa. Neem deze mail mee naar je huisarts.
Misschien een kleine mening van mij persoonlijk?

Mij lijkt dat je eerst jezelf moet accepteren zoals je bent en sterk staan op de mening van de buitenwereld. Daarna kan je pas verdere stappen ondernemen. Probeer eerst jezelf te zijn en doe, draag wat je leuk vind. Pas dan kan je verder.

Heel veel sterkte en heb je de behoefte om me privé te mailen dan mag dat. Ik kan alleen luisteren en MIJN mening geven.
Groetjes Shandi

[Mischa]

Dank je Shandi. Ik wil even vooropstellen dat ik mezelf allang geaccepteerd heb zoals ik ben en allang doe en draag wat ik leuk vind, maar dan wel op een manier waarvan ik zelf vind dat het 'kan'.

(stukje tekst verwijderd)

Daarnaast ben ik een beetje aan het einde van mijn latijn en heb ik een adempauze nodig. Misschien is het inderdaad een eerste goede stap om met deze mail naar m'n huisarts te gaan. Bedankt trouwens voor het aanbod om je privé te mailen :-)

[shandi]

Mischa, op Feb 22 2010, 11:51 PM, zei:

Toch is het voor mij vanwege de kleine veranderingen die ik toepas weer een soort van nieuwe situatie en ben ik er toch alert op op hoe mensen op mij reageren. Ik vind dat zelf niet zo heel erg gek.

Waar het me nu om gaat is om snel tot een soort van oplossing te komen om te voorkomen dat ik in de schulden raak. Daarnaast ben ik een beetje aan het einde van mijn latijn en heb ik een adempauze nodig. Misschien is het inderdaad een eerste goede stap om met deze mail naar m'n huisarts te gaan. Bedankt trouwens voor het aanbod om je privé te mailen :-)

Misschien lees je het zelf al Mischa. Je bent alert op hoe mensen reageren: dat is nou wat ik bedoel. Daar moet je maling aan hebben. Indien je dat doet kan je weer energie leveren aan je eigen lichaam. Ik zeg niet dat het zal lukken hoor maar misschien kan je dan wel twee dingen tegelijk combineren om niet in de problemen te geraken. Je eigen bedrijfje en een partime jobje bv.

Geen mens is ooit volmaakt en je doet het bijvoorbaat toch altijd verkeerd in sommige ogen. Pin je niet vast op een adempauze (wel begrijpelijk hoor) maar je hersenen draaien nu eenmaal 24/24 uur bewust en onbewust.

Je hebt al een goede stap genomen. Schrijf je grote idealen op en neem stuk voor stuk door hoe je dat kan bereiken. De huisarts om wat meer rust te verkrijgen is al stap 1. Nu stap 2. inkomen. Ga praten met de WWB in je gemeente en bekijk wat de mogelijkheden zijn. Info vragen hoeft niet altijd tot de aanvraag voor bijstand te leiden.
TIP: schrijf op papier de vragen (hou het kort) waar je antwoord op wilt. Neem pen mee en noteer je mogelijkheden.

Misschien hebben de anderen nog tips voor je. Succes.

[Mischa]

shandi, op Feb 23 2010, 03:39 AM, zei:

Misschien lees je het zelf al Mischa. Je bent alert op hoe mensen reageren: dat is nou wat ik bedoel. Daar moet je maling aan hebben. Indien je dat doet kan je weer energie leveren aan je eigen lichaam. Ik zeg niet dat het zal lukken hoor maar misschien kan je dan wel twee dingen tegelijk combineren om niet in de problemen te geraken. Je eigen bedrijfje en een partime jobje bv.

Natuurlijk ben ik alert op hoe mensen op mij reageren. Dat lijkt me in mijn situatie niet meer dan normaal. Het is een veranderingsproces.

shandi, op Feb 23 2010, 03:39 AM, zei:

Je hebt al een goede stap genomen. Schrijf je grote idealen op en neem stuk voor stuk door hoe je dat kan bereiken. De huisarts om wat meer rust te verkrijgen is al stap 1. Nu stap 2. inkomen. Ga praten met de WWB in je gemeente en bekijk wat de mogelijkheden zijn. Info vragen hoeft niet altijd tot de aanvraag voor bijstand te leiden.
TIP: schrijf op papier de vragen (hou het kort) waar je antwoord op wilt. Neem pen mee en noteer je mogelijkheden.

Ik ga morgen een afspraak maken met m'n huisarts. Op dit moment zie ik niet in hoe ik daardoor meer rust zal krijgen, maar misschien zal dat nog blijken. Met de WWB praten kan inderdaad nooit kwaad, al heb ik echt totaal geen idee wat ik ze moet vragen. Ik heb tot nu toe nooit bijstand of iets dergelijks nodig gehad, dus ik weet ook niet goed wat ik moet vragen of waar ik op moet letten. Een pen zal ik in ieder geval meenemen Bedankt voor je tips.