Werk, Ontslag en Uitkeringen

De Haagse rechtbank heeft vandaag bepaald dat een 60-jarige man uit Zeeland ruim 2,3 miljoen euro moet terugbetalen. Het Openbaar Ministerie had om deze ontnemingsmaatregel gevraagd omdat de verdachte dit geld in 2007 door middel van valsheid in geschrifte en oplichting tot zijn beschikking had gekregen. [Cache]

Aanwezig hebben van hennep, witwassen en bewijslevering ter zake. [Cache]

Diefstallen uit woningen, bewoners aanwezig, één ervan door verdachte bedreigd. [Cache]

Verkrachting. Verwerping van bewijsverweer, gericht op ontbreken bewijs geweld/feitelijkheid. [Cache]

Verdachte heeft onder invloed van alcohol een ongeval veroorzaakt, waarbij de passagier in zijn auto is overleden. Verdachte was ‘beginnend bestuurder’ in de zin van de Wegenverkeerswet 1994. [Cache]

Terugvordering bijstand. Het door de rechtbank genoemde bedrag ziet uitsluitend op het door het Dagelijks Bestuur teruggevorderde bedrag wegens de ontvangen middelen uit de boedelscheiding. Alleen dat bedrag was relevant voor de vaststelling van het vermogen van appellante. De overige teruggevorderde bedragen betroffen giften, die door het Dagelijks Bestuur als inkomsten in de desbetreffende maanden zijn beschouwd. De Raad is evenals de rechtbank verder van oordeel dat het Dagelijks Bestuur bij deze berekening op goede gronden niet opnieuw het bedrag van het vrij te laten vermogen in aanmerking heeft genomen. Die vrijlating was immers al geheel verdisconteerd in het terugvorderingsbedrag zoals vermeld in het besluit van 7 februari 2005, en die vrijlating kan door de belanghebbende gedurende een doorlopende periode van bijstandsverlening maar één keer worden benut. Juiste vaststelling door het Dagelijks Bestuur van het bedrag van terugvordering. [Cache]

Verdachte heeft zijn stiefdochter foto’s laten maken van hem en zijn partner, de moeder van het slachtoffer, terwijl zij seks met elkaar hadden. Hoewel normaal gesproken het enkele doen nemen van foto’s niet als ontuchtig kan worden aangemerkt, kan die handelwijze naar het oordeel van de rechtbank in onderhavige zaak wel als zodanig worden gekwalificeerd. [Cache]

Afwijzing aanvraag bijzondere bijstand. De Raad stelt vast dat in het geval van appellante de kosten van Cesartherapie - een vorm van oefentherapie - niet worden vergoed op basis van het Besluit zorgverzekering nu de aandoening van appellante niet voorkomt op de lijst van chronische aandoeningen. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat aan het buiten de voorziening laten van de kosten van oefentherapie voor de niet op de lijst voorkomende chronische aandoeningen een bewuste keuze over de noodzakelijkheid van de voorziening ten grondslag ligt. Voor dit oordeel ziet ook de Raad voldoende aanknopingspunten in hetgeen is vermeld in de toelichting op de wijziging van artikel 3a van de Regeling paramedische hulp ziekenfondsverzekering, waaruit blijkt dat bij de beslissing om de aanspraak op fysio- en oefentherapie te beperken zowel gekeken is naar de omvang en de noodzaak van de voorzieningen en naar de kwaliteitseisen die daaraan gesteld moeten worden als naar de betaalbaarheid. De Raad ziet geen zeer dringende redenen. [Cache]

Art. 7:11 Awb. De herroeping van de afwijzing van een handhavingsverzoek op grondslag van een ontvankelijk bezwaar moet gepaard gaan met een handhavingsbesluit. Verwijzing naar ABRvS 2 maart 2005, LJN: AS8404 AB 2005, 170 . Aanvullend onderzoek naar actuele situatie is noodzakelijk. Uitleg begrip “wonen” in planvoorschriften. In dit geval geen koppeling met begrip “woning”. [Cache]

Omkeringsregel, art. 150 Rv. vlg. HR 29 nov. 2002, LJN AE 7351, AE 7345. zie ook LJN BH 6005. [Cache]

Afwijzing aanvraag bijstand en afwijzing verzoek om toekenning schadevergoeding. Het besluit berust op een tegenstrijdige en daarom ondeugdelijke motivering. Appellant en [M.] zijn in de periode van twee jaar voor de aanvraag van 7 februari 2007 voor de verlening van bijstand aangemerkt als gehuwden. Nu niet in geschil is dat appellant gedurende de hier te beoordelen periode zijn hoofdverblijf had in dezelfde woning als [M.], moet daarom een gezamenlijke huishouding worden aangenomen tussen [M.] en appellant en is niet relevant of er sprake was van wederzijdse verzorging. Daarom had appellant geen recht op bijstand naar de norm voor een alleenstaande. Het College was daarom gehouden de aanvraag af te wijzen. Vernietiging besluit. Rechtsgevolgen blijven in stand. [Cache]

Herziening WAO-uitkering. Geen nieuwe gezichtspunten appellante. Evenmin als de rechtbank heeft de Raad reden tot twijfel aan de conclusies van de deskundige. De Raad sluit aan bij de reactie van de bezwaarverzekeringsarts van 9 juni 2009, inhoudende dat appellante een gevuld dagverhaal heeft en geen intensieve behandeling ondergaat. Tevens heeft zij noch bij de verzekeringsarts noch bij de hoorzitting en evenmin bij de deskundige een depressieve indruk gemaakt. [Cache]

Vaststelling van de wegenlegger door Gedeputeerde Staten. Daarop zijn een verbindingspad en zijtak niet opgenomen omdat de paden niet aan te merken als openbare weg. Eiser is er niet in geslaagd aannemelijk te maken dat de paden gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk zijn geweest, zoals bedoeld in artikel 4, eerste lid, onder I, van de Wegenwet. Verklaringen derden. Beroep ongegrond. [Cache]

De Amsterdamse hoofdofficier van justitie respecteert het vertrek van burgemeester Cohen. “Dat burgemeester Cohen de stad verlaat is jammer en een enorme aderlating voor de stad Amsterdam. Maar ik begrijp zijn afweging”, aldus hoofdofficier van justitie Bolhaar. [Cache]

Het terrein is door belanghebbende in gebruik genomen als bouwplaats en is aan de bestemming voor de openbare dienst van park of bos onttrokken. Er was geen andere bestemming voor de openbare dienst voor in de plaats gekomen. De bouwplaats kan niet worden aangemerkt als voor de openbare dienst bestemde gemeentegrond als bedoeld in art. 3, lid 1, van de Verordeningen precario- en reclamebelasting 2005 en 2006. De gemeente kan geen precariobelasting hefffen. [Cache]