Werk, Ontslag en Uitkeringen

Herziening WAO-uitkering. Geen nieuwe gezichtspunten appellante. Evenmin als de rechtbank heeft de Raad reden tot twijfel aan de conclusies van de deskundige. De Raad sluit aan bij de reactie van de bezwaarverzekeringsarts van 9 juni 2009, inhoudende dat appellante een gevuld dagverhaal heeft en geen intensieve behandeling ondergaat. Tevens heeft zij noch bij de verzekeringsarts noch bij de hoorzitting en evenmin bij de deskundige een depressieve indruk gemaakt. [Cache]

De rechtbank begrijpt dat eiseres aldus betoogt dat verweerder toepassing had moeten geven aan het bepaalde in artikel 46, derde lid, onder a, van de WIA. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat de wetgever met de regeling in de WIA geen wijziging heeft beoogd van het bepaalde in artikel 18, tweede lid, van de WAO Tweede Kamer 2004-2005, Derde nota van wijziging, nummer 21, pagina 6 . Dit brengt mee dat de bestaande jurisprudentie over deze bepaling ook voor de toepassing van artikel 46 van de WIA haar gelding blijft houden. De rechtbank begrijpt de arbeidsdeskundige rapportages en de nadere toelichting van verweerder aldus dat de werknemer bij aanvang van de werkzaamheden, mede gelet op de daarvoor geldende FML, belastbaar was voor de maatmanfunctie van monteur. Volgens vaste rechtspraak van de CRvB, rechtvaardigt geschiktheid voor de maatmanfunctie in beginsel de vooronderstelling dat er geen sprake is van arbeidsongeschiktheid. Nu eiseres voorts naar voren heeft gebracht dat de werknemer de maatmanfunctie tot zijn uitval per 6 april 2006 naar volle tevredenheid heeft vervuld en dat nooit iets te merken was van enige beperking op het gebied van sociaal en persoonlijk functioneren, moet worden aangenomen dat bij aanvang van de werkzaamheden geen sprake was van reële arbeidsongeschiktheid. Verweerder heeft dus terecht geen toepassing gegeven aan artikel 46, derde lid, onder a, van de WIA. Deze beroepsgrond van eiseres treft geen doel. [Cache]

Het geschil tussen partijen beperkt zich tot de vraag of verweerder tot een juiste vaststelling van het dagloon is gekomen. Eiser heeft betoogd dat verweerder niet in overeenstemming met artikel 4 van het Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen hierna: het Besluit heeft gehandeld. Eiser heeft in de referteperiode wegens ziekte niet minder loon genoten. Dit betekent dat voor toepassing van artikel 4 van het Besluit geen grond bestaat. Verweerder heeft dit in het bestreden besluit niet onderkend en heeft aldus gehandeld in strijd met deze bepaling. Om deze reden komt het bestreden besluit voor vernietiging in aanmerking. [Cache]

Ontslagname. Toekenning WW-uitkering met gedeeltelijk weigering over een periode van 26 weken door het uitkeringspercentage te verlagen van 70 naar 35. Onvoldoende aannemelijk dat de voortzetting van het dienstverband tot schade van de gezondheid van appellant zou leiden. [Cache]

Paprikasnijdster vindt werk in hotel voor minder aantal uren. Weigering aanvullende WW-uitkering. Verwijtbaar werkloos? [Cache]

Toekenning WW-uitkering waarvan de hoogte en de duur nog nader dienen te worden vastgesteld en daarop gedurende 26 weken een maatregel van 35% toe te passen. Niet aannemelijk is dat ontslagname, voordat appellant een andere betrekking had gevonden, redelijkerwijs de enige mogelijkheid was. [Cache]

Op de toegekende WW-uitkering is een korting toegepast van 35% gedurende 26 weken: geen acute medische noodzaak voor ontslagnamen. De bewoordingen van van de huisarts in zijn brief van 5 maart 1998 mochten in redelijkheid zo worden opgevat dat aan gedaagde werd geadviseerd ontslag te nemen zodra zij ander werk had gevonden. Gedaagde heeft pas ontslag genomen toen zij zich verzekerd wist van aansluitend ander werk bij een werkgever die haar - bij goed functioneren - voor langere tijd werkzaamheden in het vooruitzicht stelde. [Cache]

Weigering WW-uitkering: verwijtbaar werkloos. Lisv: een verlaging van het uitkeringspercentage van 70 naar 35 gedurende 26 weken gelet op alle feiten en omstandigheden van het geval zou een passender maatregel zijn. [Cache]

Lisv: Niet is onderzocht of er sprake is van omstandigheden die maken dat de ontslagname niet aan appellant is te verwijten dan wel tot de conclusie kunnen leiden dat de werkloosheid niet in overwegende mate aan appellant te wijten is, in welk geval een maatregel wordt opgelegd bestaande in een korting op de uitkering van 35% gedurende 26 weken. [Cache]

Met nader besluit niet geheel tegemoetkomen. De Svb is terecht overgegaan tot beëindiging van de nabestaanden- en halfwezenuitkering van appellante met ingang van 1 april 2006. Het jongste kind woont sinds december 2003 niet meer op het adres van appellante. Uit de schoolverklaringen blijkt dat de kinderen op hetzelfde adres in Marokko wonen als waarheen hun oom in 2003 vanuit Nederland is verhuisd. De Raad acht het dan ook aannemelijk dat de kinderen van appellante in Marokko worden verzorgd door hun oom, ook gelet op de informatie die appellante daarover zelf heeft verstrekt. Geen sprake van dubbele huishouding. [Cache]

Korting AOW-pensioen, niet verzekerde periode van 1 januari 1989 tot en met 31 december 1995. Uit de brief van het bevoegde orgaan voor de vaststelling van pensioenrechten in België moet worden aangenomen dat betrokkene in België niet als zelfstandige verzekerd is geweest gedurende de periode van 1 januari 1989 tot en met 31 december 1993. Appelaant is in deze periode woonachtig in Nederland. Anders dan de rechtbank is de Raad er niet van overtuigd dat betrokkene gedurende de periode 1 januari 1994 tot en met 31 december 1995 tevens als zelfstandige in Nederland werkzaam is geweest en verzekerd was voor de AOW. Op de aanvraag zijn de Belgische werkgevers vermeld door betrokkene. [Cache]

Bevoegdheid van CIZ. Toepasselijke wet- en regelgeving. Ondersteunende begeleiding onder schooltijd, ondersteunende begeleiding na schooltijd, ondersteunende begeleiding en verblijf tijdelijk. [Cache]

Het bestreden besluit bevat te onderscheiden deelbesluiten, die ieder zelfstandig voorwerp van bezwaar, beroep en hoger beroep kunnen zijn. Dit geldt zowel voor de toegewezen voorzieningen bestaande uit een rolstoel, een scootmobiel, hulp bij het huishouden alsmede een gehandicaptenparkeerkaart maar ook voor de geweigerde verschillende onderdelen van de gevraagde woonvoorzieningen bestaande uit een douchestoeltje, traplift, verwijderen van het bad en realiseren van een douche . De rechtbank verwijst voor dit oordeel naar de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 25 juli 2007, LJN: BB0694. [Cache]

Benoeming deskundige door de rechtbank. Vermoeidheidsklachten, waarvoor geen evidente lichamelijke oorzaak kan worden vastgesteld. Blootstelling aan organische oplosmiddelen. Organisch Psycho Syndroom OPS /chronische toxische encefalopathie CTE ? Aangezien de conclusies van het ECEM beargumenteerd – op basis van een eigen onderzoek – worden weersproken in het rapport van het NCB, komt de Raad tot het oordeel dat het rapport van het ECEM onvoldoende basis vormt om af te wijken het van het uitgangspunt dat de door de rechter ingeschakelde deskundige wordt gevolgd. [Cache]

Intrekking ANW-uitkering. Gezamenlijke huishouding. Ingangsdatum: Vanaf 1 september 2000 is aan beide criteria Hoofdverblijf en wederzijdse zorg voldaan. De Raad ziet geen aanleiding om de in de strafzaak afgelegde verklaringen buiten beschouwing te laten ook al zijn ze afgelegd door de partner als verdachte van een strafbaar feit de mishandeling van de zoon van appellante en niet in het kader van een onderzoek naar een gezamenlijke huishouding. [Cache]